BOLU GECESİ’NE
Bolu gecesi başlıyor, gönüller şen, söz yüce,
Aylar geçti, yine geldik aynı sevda, aynı hece.
Şiir aksın, türkü söylensin, sazlar dile gelsin,
Aşıklar meydan alsın, gönül deryası serilsin.
Unutmuştuk bir nebze, dünya yükü sardı bizi,
Koşturmaca içinde unuttuk benliğimizi.
Şükürler olsun, bu akşam vakit geri dönüyor,
Dostlar buluşuyor, kalpler yine canlanıyor.
Hamamönü’nün taşında, Kabakçı Konağı’nda,
Söz meclisi kurulmuş, konuk, aşk var her yanında.
Ramazan Bey’e selam olsun, emek veren ellere,
Şükran dolsun kalbimiz, gelen dost gönüllere.
Bolu’dan esen yel ile türküler çağlasın,
Her mısrada bir hatıra, her nefeste dağ koksun.
Kuşaklar değişse de, bu kapı hep açık kalsın,
Muhabbetin ateşi hiç sönmesin, hep yansın.
Ünvanlar, makamlar gelir geçer, fanidir,
Fakat dost meclisinde gönül baki, manidir.
Zaman dursun bu gecede, dünya dışarıda kalsın,
Sadece şiir konuşsun, sadece aşk anılsın.
Kul Ömer der ki: “Ben de varım bu sevda içinde,”
Bir demli çay, bir gönül, dostla aynı biçimde.
Bu gece, gönül tarihine mühür gibi yazılsın,
Bolu’nun adıyla başlasın, aşkla sonsuza uzansın.
Ömer ÇAĞLIN
Geredeli Şair
